Stranger Than Fiction (2006) - OCR from DVD by Verachai W. runtime 1:52:55, fps 23.976
นี่เป็นเรื่องราวของชายที่ชื่อแฮโรลด์ คริ๊ก
และนาฬิกาของเขา
แฮโรลด์ คริ๊ก ชอบการนับยิ่งกว่าอะไร
เขานับทุกอย่างได้เรื่อยๆ และพูดน้อยจนไม่น่าเชื่อ
แต่นาฬิกาเขากลับพูดน้อยยิ่งกว่า
ทุกวันธรรมดา เป็นเวลา 12 ปี
ที่แฮโรลด์แปรงฟัน ทั้ง 32 ซี่ของเขา ถึง 76 ครั้ง
แปรงไปมา 38 ครั้ง
แปรงขึ้นลง 38 ครั้ง
ทุกวันธรรมดาเป็นเวลา 12 ปี
แฮโรลด์ผูกเน็คไทแบบซิงเกิลวินด์เซอร์ แทนที่จะผูกแบบดับเบิ้ล
ซึ่งจะช่วยประหยัดเวลาได้ถึง 43 วินาที
นาฬิกาเขาคิดว่าผูกไทแบบนี้ ทำให้คอเขาอ้วนขึ้น
แต่ก็ได้แต่คิด
ทุกวันธรรมดาเป็นเวลา 12 ปี
ที่แฮโรลด์เดินประมาณ 57 ก้าว ต่อ 1บล็อก นับได้ 6 บล็อก
และทันรถเมล์โครเนคเกอร์ เที่ยว 8 โมง 17 นาทีพอดิบพอดี
นาฬิกาเขาสดชื่นทันที
ที่หน้าปัดได้รับลม
ทุกวันธรรมดาเป็นเวลา 12 ปี
ที่แฮโรลด์จะตรวจแฟ้ม 7.134
ในฐานะ จนท.อาวุโสประจำกรมสรรพากร
ขอแบบฟอร์ม 1.469 ขีด 2 บีอาย ไดแอน ขอบใจ
สวัสดี สรรพากรค่ะ
แฮโรลด์ 89 คูณ 1417 เป็นเท่าไหร่
126,113
กรอกไปเลย
เขาใช้เวลาพักเที่ยงเพียง 45.7 นาที
และ 4.3 นาทีช่วงคอฟฟี่เบรค
จับเวลาโดยนาฬิกาเขาเอง
ดี
แจ๋วเลย เดี๋ยวเราไป ร้านมัลเลนหรือไม่ก็...
ยิ่งกว่านั้น แฮโรลด์ใช้ชีวิตอย่างสันโดษ
เขาเดินกลับบ้านคนเดียว
กินข้าวคนเดียว
1ชาม - 1ช้อน 2 ส้อม -3 ถ้วย
และทุกคืนในเวลา 11.13 น.ตรงเป๊ะ
เขาก็เข้านอนคนเดียว
และวางนาฬิกาข้อมือ ไว้บนโต๊ะที่อยู่ข้างเตียง
แต่นั่น ใช่ค่ะ ก่อนจะถึงวันพุธ
ในวันพุธ นาฬิกาของแฮโรลด์ พลิกโฉมทุกอย่าง
ดีจังเลย พ่อซื้อมาแล้ว
พ่อซื้อมาแล้ว
เฉพาะประเภท
ถ้าใครถามแฮโรลด์ เขาก็คงบอกว่า
วันพุธนี้ก็ไม่ต่างอะไร จากวันพุธที่ผ่านๆ มา
และเขาก็เริ่มกิจวัตรเหมือน
และเขาก็เริ่มกิจวัตรเหมือนที่ผ่านมา
ฮัลโหล
และเขาก็เริ่มกิจวัตรเหมือนที่ผ่านมา
ในขณะที่คนอื่น...
ฮัลโหล ใครอยู่ตรงนั้นน่ะ
ในขณะที่คนอื่นต่างคิดถึงวันที่รออยู่
หรือแม้แต่พยายามคิดถึง ช่วงท้ายความฝันของตัวเอง
แฮโรลด์กลับนับการแปรงฟัน
บอกมานะใครพูดว่า แฮโรลด์กลับนับการแปรงฟัน
แล้วรู้ได้ว่าผมกำลังนับการแปรงฟันอยู่
ฮัลโหล
มันน่าทึ่งมากที่คนเรียบง่าย ถ่อม
มันน่าทึ่งมากที่...
มันน่าทึ่งมากที่คนใช้ชีวิตเรียบง่าย และถ่อมตนอย่างแฮโรลด์
ที่เป็นเช่นนี้อยู่บ่อยครั้ง
จะกลายเป็นสิ่งเร่งเร้า ที่พลิกโฉมชีวิตเขาอย่างสิ้นเชิง
แฮโรลด์รุดไปขึ้นรถเมล์
แต่รองเท้าเจ้ากรรมดันทำเสียงแปลกๆ
ขณะที่เขาเหยียบไปที่พื้นถนน
และนี่ถือว่าเป็นวันที่ไม่ปกติของเขา
และเป็นวันที่แฮโรลด์ ต้องจดจำไปชั่วชีวิต
แฮโรลด์คิดว่านี่ก็แค่วันพุธ
โทษครับ คุณได้ยินมั้ยครับ
เสียงน่ะ คุณได้ยินมั้ย แฮโรลด์คิดว่านี่ก็แค่วันพุธ
จะกลัวอะไร ก็นี่มันวันพุธ
เปล่าๆ คุณได้ยินมั้ย ที่ว่า แฮโรลด์คิดว่านี่ก็แค่วันพุธ
- แฮโรลด์เป็นใคร - ผมชื่อแฮโรลด์
แฮโรลด์ ไม่เป็นไรน่า นี่มันวันพุธ
เปล่าๆ ผม...
ไม่เป็นไรครับ
แฮโรลด์ไม่มีสมาธิกับการทำงาน
แฮโรลด์ เดี๋ยวค่ะ
ความคิดเตลิดเปิดเปิง ใจไม่อยู่กับตัว
ขอโทษที
แน่ใจหรือว่าถูก เดี๋ยวลองถามคนอื่นดูก่อน
นี่ แฮโรลด์ 67 คูณ 453 ได้เท่าไหร่
เมื่อเพื่อนร่วมงานถามผลลัพธ์ ของ 67 คูณ 453...
จะบอกให้นะ พูดอยู่แบบนี้ใครจะไปคิดออก
เขากลับคิดไม่ออก
- อะไรนะ - ห๊ะ
- แฮโรลด์ตอบไปอย่างรวดเร็ว 30, 351 - เปล่าหรอก เอ่อ 30,351
จริงๆ แล้วคำตอบคือ 31,305 ต่างหาก
เดี๋ยวๆๆๆ ต้องเป็น 31,305 โทษที
เพื่อน ฉันตรวจเจอพวกเคลมประกันมา
อ้างว่าเจ๊ตสกีเป็นพาหนะใช้งาน
ถ้ามีตำแหน่ง...
ยอดนักตรวจภาษี เสร็จฉันแน่
เพื่อน
นายโอเคนะ
เดฟ ตอนนี้ฉันถูกตาม
นายจะถูกตามได้ไง ไม่ได้ขยับไปไหน
- ถูกตามโดยเสียง - อะไรนะ
ฉันถูกเสียงผู้หญิงติดตามอยู่
โอเค
เธอพูดว่าไงบ้างล่ะ
เธอกำลังบรรยาย
ลองมองตู้เอกสารซิ เธอจะบรรยายว่าไง
เปล่าๆๆ ต้องเลิกจัดแฟ้มก่อน
ดูนะ ดู ฟังสิ ฟังดู
เสียงของกระดาษยามที่กระทบกับแฟ้ม
เป็นเสียงเดียวกับคลื่นที่ซัดเข้าหาัฝ่ง
แล้วเมื่อแฮโรลด์คิดเช่นนั้น
เขาได้ฟังเสียงคลื่นทุกวัน
จนจินตนาการว่าไปตัวเอง อยู่ในท้องทะเลที่ลึกและไม่มีที่สิ้นสุด
นายได้ยินรึยัง
เสียงจัดแฟ้มเหรอ
เปล่าๆๆ เสียงคน
ไม่
ฉันขนลุกเลยตอนที่บอกว่า ฉันจินตนาการว่าตัวเองอยู่ในทะเล
ทะเลอะไร
ก็ที่เสียงบอกไง ช่างมันเถอะ
แฟ้มใหม่ โชคดีนะคะ
ขอบคุณ
เอาล่ะ มีคนทำขนมกับนายหน้าค้าหุ้น
นายไปดูคนขายขนมนะ
- โอเคมั้ย - โอเค
โธ่โว้ย โธ่โว้ย โธ่โว้ย
- พวกรีดเลือดกับปู - ผมเข้าใจครับ
โอ๊ย ไปตายซะ พวกรีดภาษี
- รีดภาษี - รีดภาษี
รีดภาษี
ไปซะไป๊
พอจะมีที่นั่งคุยกันดีๆ มั้ยครับ
เอ่อ ไม่มี ยืนคุยมันตรงนี้แหละ
คือเอ่อ เอกสารที่คุณ จ่ายภาษีของปีที่แล้วนะครับ
- ใช่ - ดูแล้วนี่แค่ 78% เองนะครับ
ใช่
คุณคุณมีเจตนาเหรอครับ
ใช่
แสดงว่ารอให้เรามาตรวจสอบสินะ
ฉันกำลังรอแค่การ...
อ่อ ตำนิติเตียน
ตำหนิติเตียน นี่ไม่ใช่โรงเรียนนะ คุณปาสคาล
คุณยักยอกเงินรัฐบาล
เปล่า ฉันไม่ได้ยักยอกเงินรัฐบาล ฉันเพียงแค่จ่ายไม่หมด
คุณปาสคาล คุณจะมากั๊กภาษีไม่ได้นะครับ
ทำไมจะไม่ได้
แต่ก็ต้องถูกตรวจสอบนะ
ก็ฉันไม่รู้ว่าคุณจะมาตรวจนี่นา คุณคริ๊ก
คุณปาสคาล ผมก็มาตรวจคุณอยู่นี่ไง
เอาล่ะผมขอดูช่วง 3 ปีก่อนหนอ่ย
เผื่อคุณยังจ่ายไม่ครบ
เชิญ
ที่จริงน่ะนะไม่ดีกว่า
ฟังนะฉันออกเงินไปตั้งเยอะ ในการซ่อมถนน
ไหนจะค่าชิงช้าเด็กเล่น กับๆ สร้างบ้านอนาถาด้วย
ทำแล้ว สบายใจกว่า จ่ายภาษีซะอีกด้วย
ฉันไม่พอใจที่รัฐบาลเอาภาษี
ไปถลุงกับงบป้องกันประเทศ
หรือเอาไปอุ้มคนรวย หรือเอาภาษีไปหาเสียงหรอกนะ
ดังนั้น ฉันไม่ขอจ่ายในส่วนนี้
ที่จริงนะ
ฉันเคยส่งจดหมายไปแสดงจุดยืนแล้ว
คงเป็นจดหมายที่ขึ้นต้นว่า ถึงจักรวรรดินิยมจอมเขมือบ
ใช่
คุณปาสคาล คุณว่าอนาธิปไตยเป็นยังไง คุณเป็นพวกอนาธิปไตยเหรอ
- คุณหมายถึงฉันเป็นสมาชิก... - กลุ่มอนาธิปไตย ใช่
พวกเขามีกลุ่มกันด้วยเหรอ
ผมว่ามีชัวร์
เป็นกลุ่มก้อนเลยนะ
ไม่รู้นะ
แบบนั้นไม่ผิดจุดประสงค์ไปหน่อยเหรอ
แฮโรลด์คิดไม่ออกเลยว่า สาวคนนี้จะเป็นพวกหัวรุนแรงได้ยังไง
- อย่าเพิ่ง - ยิ่งตอนใช้แขน
- อะไรคะ - บอบบางชูป้ายประท้วง
- ขาเรียวยาวแบบนี้... - เปล่าครับ
จะหนีแก๊สน้ำตาได้ยังไง
แฮโรลด์อดคิดลามกไม่ได้
แต่เขาพยายามทำตัว เป็นมืออาชีพอย่างสุดฤทธิ์
แต่ก็อย่างว่า
เขาอดคิดภาพแม่สาวปาสคาล
ลูบไล้ไปตามใบหน้าเขา ด้วยมือนุ่มๆ ของหล่อนไม่ได้
เขาอดนึกถึงตอนที่เธอแช่ฟองสบู่ในอ่าง
พร้อมโกนขนขาไม่ได้
ยิ่งไปกว่านั้นเขานึกถึงหล่อน ตอนเปลือยกาย
- นอนอล่างฉางอยู่บนเตียง - คุณคริ๊ก
- ทำไมครับ
มองนมฉันเหรอ
เอ่อ ห๊ะ ไม่ใช่ละมั้งครับ ใครจะไปจ้องอะไรคุณ
ถ้าจ้องจริง
ก็ในฐานะเจ้าพนักงาน ของรัฐบาลสหรัฐเท่านั้น
ขอโทษครับ วันนี้ผมมีปัญหานิดหน่อย เดี๋ยวผมมาใหม่วันอังคาร
แล้วจู่ๆ แฮโรลด์ มารู้สึกตัวว่าตัวเองยืนหัวเสีย
- อยู่นอกร้านเบเกอรี่... - หุบปาก
ยืนก่นด่าฟ้าดินปาวๆ
เปล่าโว้ย ด่าเธอนั่นแหละ ไอ้เสียงงี่เง่า
หุบปากแล้วเลิกยุ่งกับฉันซะที
ระวังหน่อยสิยะ
ขอโทษค่ะ
โทษนะคะ
คุณไอเฟิลรึเปล่าคะ
- ใช่ - แจ๋วเลย
คุณทำอะไรอยู่ไม่ทราบ
หาข้อมูล
- อ้อ ฉันขัดจังหวะรึเปล่า - ขัด
ขอโทษค่ะ ฉันชื่อเพนนี่ เอสเชอร์
ฉันเป็นผู้ช่วยที่สำนักพิพม์คุณจ้างมา
- สายลับ - ผู้ช่วยค่ะ
ฉันทำหน้าที่ แบบเดียวกับเลขาแหล่ะค่ะ
ฉันไม่ต้องการเลขา
เดี๋ยวฉันต้องหาอะไรทำฆ่าเวลาดีกว่า
คอยเฝ้าฉันเอาไว้ เผื่อฉันเกิดสติแตกขึ้นมา
เพราะสำนักพิมพ์คิดว่า หมดมุขแล้วล่ะสิ ยังงั้นสินะ
คุณหมดมุขรึเปล่าล่ะ
นั่นที่เขียนแล้วนะ
นั่นจดหมาย...ของฉัน
- คุณจะตอบงั้นเหรอ - ฉันไม่ตอบจดหมาย
คุณสูบบุหรี่พวกนี้หมดเลยเหรอ
เปล่า ซื้อมาก็มีแต่ก้นกรอง
มิน่าเค้าถึงว่าคุณเป็นคนตลก
คุณเคยคิดจะโดดจากยอดตึกมั้ย
ฉันไม่เคยคิดว่าจะโดดตึกตาย
- ต้องเคยอยู่แล้ว - ไม่ ฉันคิดถึงแต่สิ่งดีๆ
ใครๆ ก็เคยคิดอยากโดดตึกตายกันทั้งนั้น
ฉันนึงล่ะที่ไม่เคยคิดจะโดดตึกตายให้โง่
นักวิจัยว่า
ฉันไปอ่านเจอในหนังสือ เกี่ยวกับคนที่หดหู่สุดๆ
ว่าตอนที่เราโดดตึกตาย
ที่จริงมีน้อยรายที่ตายเพราะแรงกระแทก
ถึงใช่ก็ว่าจะช่วยอะไรได้
มีภาพนึงในหนังสือ ชื่อว่า เดอะ ลีปเปอร์
ถึงเก่าหน่อยแต่สวยมาก
ภาพถ่ายมุมบน ของศพผู้หญิงที่โดดตึกตาย
มีเลือดนอง รอบๆ หัวหล่อน เหมือนรัศมี
แล้วขาหล่อนก็งออยู่ใต้ร่าง แขนหล่อนเหมือนกิ่งไม้หักๆ
แต่หน้าหล่อนดูนิ่งมาก
และดูสงบ
ฉันคิดว่าคงเพราะตอนที่หล่อนตาย
ใบหน้าหล่อนได้สัมผัสกับลม
ฉันหาทางฆ่าแฮโรลด์ คริ๊กไม่ออก เค้าเลยส่งคุณมา
ใช่ มาช่วยคุณ
คุณจะช่วยฉันได้ยังไง
ขนาดโดดตึกตายยังไม่เคยคิด
แล้วคุณจะมีทีเด็ดอะไรมาแนะนำฉันได้
ฉันจะบอกว่าทำไม
ไอเดียโบราณที่คุณ ได้มาช่วงที่คุณทำหน้าที่ผู้ช่วยน่ะ
มันไม่ช่วยอะไรเรื่องการฆ่าคนได้หรอก
ฉันเข้าใจ
จริงอ้ะ ฉันไม่...
ที่จริงฉันก็อยากทำนะ...
แต่ฉันจะให้แฮโรลด์ โดดตึกตายเฉยๆ ไม่ได้
คุณไอเฟิล เคย์ ฉันเป็นผู้ช่วยให้นักเขียนมา 11ปีแล้ว
ช่วยนักเขียนมากว่า 20 คน ให้เขียนจบกว่า 35 เล่ม
แถมส่งต้นฉบับทันด้วย
แล้วฉันไม่เคยบากหน้า ไปขอเวลากับสำนักพิพม์เพิ่มด้วย
ตอนนี้ฉันพร้อมช่วยคุณแล้ว พร้อมทุกวันทุกนาที
จนกว่าเครื่องหมายวรรคตอนสุดท้าย จะไปอยู่หน้าสุดท้ายของเรื่อง
ฉันไม่ชอบให้เปิดเพลงดัง ฉันไม่ใช้ยาเป็นตัวช่วย
และฉันยินดีและจะช่วยคุณ ฆ่าแฮโรลด์ คริ๊ก อย่างเงียบๆ
จาก ดร.เคย์ลี่ ฝ่ายบุคคล มาคุยกันหน่อย
ผมได้ไปเจ๊าะแจ๊ะเรื่องน่าสนใจ กับคนในแผนกคุณมา
เหรอครับ
เขาว่าตอนนี้คุณชักป้ำๆ เป๋อๆ
เข้าห้องเย็นซะหน่อยดีมั้ย
ไม่รู้สิ ผมคิดว่าผมปกติดี
แฮโรลด์ ต้นไม้ไม่คิดว่ามันเป็นต้นไม้
แต่มันเป็นต้นไม้
ทำไมแฮโรลด์ถึงมาคุยกับตาคนนี้
ตาคนนี้มันบ๊องชัดๆ
ตาคนนี้ใช้คำว่า เจ๊าะๆ แจ๊ะๆ กับป้ำๆ เป๋อๆ
แถมยังอธิบายว่าต้นไม้คือต้นไม้
แหงล่ะต้นไม้ก็ต้องเป็นต้นไม้อยู่แล้ว
แฮโรลด์รู้ว่าต้นไม้คือต้นไม้
แต่เห็นทีผมต้องเชื่อใจคุณ แฮโรลด์
ที่แฮโรลด์ไม่รู้คือทำไมเขาสลัด
กลิ่นบราวนี่ไม่หลุดซะที
ทำไมมิสปาสคาลทำให้นิ้วเขาสั่น แถมปากยังชาๆ ด้วย
เเฮโรลด์
ครับ ขอโทษครับ
เป็นอะไรไปเหรอ แฮโรลด์
เอ่อ
เปล่าครับ ผมสบายดีครับ
ฟังนะครับ ดูจากประวัติคุณแล้ว
ช่วงสองสามปีนี้คุณไม่ได้ลาพักเลย
เอางี้คุณถือโอกาสลาเลยสิ
ไปพักให้สบายใจ
ครับ ผมคิดอยู่เหมือนกัน
เเฮโรลด์
ที่จริงผมไม่ควรทำแบบนี้เท่าไหร่ แต่...
แฮโรลด์ทึกทักเอาว่านาฬิกาเขาคงเสีย
เขาไม่เฉลียวใจเลยว่า บางทีมันอยากจะบอกอะไร
จะว่าไปแล้ว แฮโรลด์ ไม่ค่อยให้ความสนใจนาฬิกาเลย
นอกจากใช้ดูเวลา
พูดก็พูดเถอะ ด้วยเหตุนี้นาฬิกาเขาเลยสติแตก
ในช่วงเย็นของวันพุธที่ไม่ธรรมดานี้
ขณะที่เขารอรถเมล์อยู่ จู่ๆนาฬิกาเขา...
ก็หยุดเดิน
โทษครับตอนนี้กี่โมงแล้ว
- ตอนนี้เอ่อ 6 โมง 18 - ขอบคุณครับ
นาฬิกาของแฮโรลด์ ทำให้เขา ต้องตกอยู่ในชะตากรรมอันใหญ่หลวง
แต่เขาหารู้ไม่ว่า การกระทำพื้นๆ ที่ไม่มีพิษภัยอะไร
จะทำให้เขาพบความตายในไม่ช้า
อะไรนะ ว่าไงนะ
เฮ้ ฮัลโหล
ว่าไงนะ
ทำไม
ทำไมผมต้องตาย
ฮัลโหล
ได้ยินมั้ย
เมื่อไหร่
อีกนานแค่ไหน
โอเค เธออยู่ไหน
แฮโรลด์จะแปรงฟันทั้ง 32 ซี่ถึง 72 ครั้ง
พูดสิจะเงียบทำไม ฉันได้ยินนะ
จะทำให้เขาพบความตายในไม่ช้า
ฉันได้ยินนะ
พูดสิวะ ไอ้เสียงงี่เง่า
แฮโรลด์...คว้าโคมไฟขึ้นมาอย่างบ้าคลั่ง
แฮโรลด์ดึงโคมไฟออกมา อย่างดุดันขึงขัน
แล้วฟาดลงไปกับพื้น แล้วกระทืบซ้ำแล้วซ่ำเล่า
แฮโรลด์หยิบทิชชู่จากกล่อง แล้วฟาดทิ้งไป
แล้วก็รื้อตู้เสื้อผ้า
พูดสิ พูดมาเลย
พูดสิวะ พูดสิวะ
พูดสิวะ
แฮโรลด์ สติแตกแล้ว
เฮ้อ
แฮโรลด์ สติแตกแล้ว
แฮโรลด์....
ฟังจากที่คุณเล่าแล้ว คงต้องบอกว่าคุณเป็นโรคจิตเพท
ไม่ ไม่ นี่ไม่ใช่โรคจิตเพท แค่มีเสียงในหัวผมเฉยๆ
เสียงนั่นไม่ได้บอกให้ผม ทำอะไรซักอย่าง
มัน มันบอกถึงสิ่งที่ผมทำไปแล้ว
ตรงเป๊ะแล้วใช้คำศัพท์ที่ดูดีด้วย
คุณคริ๊ก เสียงนั้นพูดกับคุณเหรอ
เปล่า ไม่ใช่กับผม พูดเรื่องผม
เหมือนว่าผมไปมีส่วน กับนิยายอะไรซักอย่าง
เหมือนผมเป็นตัวละครในเรื่องของตัวเอง
แต่ปัญหาอยู่ที่ว่าเสียงนั้นขาดๆ หายๆ
เหมือนว่าตอนอื่นๆ ในเรื่องไม่ให้ผมรับรู้ด้วย
ผมต้องรู้ให้ได้ว่าตอนอื่น เป็นยังไงก่อนที่จะสายเกินแก้
ก่อนที่เรื่องของคุณจะจบลงที่ความตาย
ใช่
อะแฮ้ม คุณคริ๊ก ฉันไม่อยากพูดซ้ำซากหรอกนะคะ
แต่นี่แหละโรคจิตเพท
หมอไม่ได้พูดซ้ำซากหรอก แต่นี่ไม่ใช่โรคจิตเพทแน่
แล้วถ้าเรื่องที่พูดเป็นจริงล่ะ
อยู่ๆ ก็มีเสียง ถ้าผม อยู่ในเรื่องนั้นล่ะ การบรรยาย
แม้ว่ามันจะอยู่ในหัวผม
หมอว่าผมควรทำยังไง
ฉันจะแนะนำให้คุณกินยา
นอกจากกินยาแล้ว
ไม่รู้สิ
ฉันว่าฉันส่งคุณไปหา คนที่รู้เรื่องวรรณกรรมจะดีกว่า
ดีครับ
เข้าท่ามากครับ
ขอบคุณ
คุณใช่มั้ยที่โทรหาผม เรื่องคนบรรยายอะไรนั่นน่ะ
- ใช่ครับ - คนบรรยายบอกว่าคุณกำลังจะตาย
ครับ
- แล้วคุณจะอยู่ได้นานแค่ไหน - ผมไม่รู้
เล่นกับตัวละคร มีแต่เสียกับเสีย
- แล้วคุณบ้ารึเปล่าล่ะ - เอ่อ...
แล้วคุณไปพูดกับคนบ้าได้รึเปล่า
- ผมไม่รู้ - อ้อ บันได...
- ตอนขึ้นมามีกี่ขั้น - ห๊ะ
ตอนเดินขึ้นมาคุณนับไม่ใช่เหรอ
เปล่า
จริงด้วย คุณทำงานธนาคารอะไร
ไม่ใช่ธนาคาร จนท.สรรพากร
- แต่งงาน - เปล่า
แล้วเคยมั้ย
เคยหมั้นกับผู้ตรวจบัญชี เธอทิ้งผมไปอยู่กับนักสถิติ
- น่าเจ็บใจเนาะ อยู่คนเดียว - ครับ
- สัตว์เลี้ยง - ไม่ครับ
- เพื่อน - ไม่มี เอ่อ เดฟ เพื่อนร่วมงาน
เข้าใจล่ะ คนบรรยายน่ะ เสียงเขาเป็นยังไงแน่
เสียงผู้หญิง
- เสียงคนคุ้นเคยรึเปล่า - เปล่า
ใช่เสียงคนรู้จักมั้ย
เปล่า
คุณมีเวลานับกระเบื้องในห้องน้ำมั้ย
ผมไม่ได้นับกระเบื้อง
- กาแฟมั้ย - ไม่ครับ ขอบคุณ
- ชัวร์นะ - ครับ
งั้นผู้หญิงคนนี้ เสียงนั่นบอกว่าคุณกำลังจะตาย
เธอไม่ได้บอกผม เธอไม่รู้ว่าผมได้ยินเธอ
- แต่เธอพูดไว้ - ครับ
คุณก็เชื่อเธอ
เธอพูดถูกตั้งหลายเรื่อง
- ยังไง - เรื่องที่ผมรู้สึกกับงาน
- ไม่ชอบงานนี้เหรอ - ครับ
ของแบบนี้เดาได้ไม่ยาก ว่ามั้ย
สิ่งที่คนอเมริกันเกลียด เป็นอย่างแรกเลยคืองาน
2 รถติด 3 ถุงเท้าหาย เข้าใจที่ผมพูดมั้ย
พอประมาณ
ถ้าผมบอกว่า คุณกำลังจะตาย คุณจะเชื่อมั้ย
- ไม่เชื่อ - ทำไม
ผมไม่รู้จักคุณ
- แล้วคุณรู้จักคนบรรยายงั้นเหรอ - ก็...
- คุณคริ๊ก ผมช่วยคุณไม่ได้หรอก - ทำไม
ก็ ผมไม่เก่งเรื่องบ้าๆ ผมเก่งแต่เรื่องทฤษฎีวรรณกรรม
แต่จะบอกอะไรให้
จะว่าไปแล้ว เรื่องของคุณไม่น่าจะเอามาทำนิยายได้
ไม่ใช่ผมไม่เชื่อเรื่องเสียง แต่มันไม่น่าจะเป็นคนบรรยาย
เพราะว่า ดูๆ แล้ว ก็ไม่เห็นมีอะไรที่จะต้องบรรยาย
แล้วอีกอย่าง เทอมนี้ผมมีสอน 5 วิชา
แล้วต้องเป็นที่ปรึกษา ให้คนทำดอกเตอร์อีก 2
แถมเป็นไลฟ์การ์ด ประจำสระมหาลัยด้วย
- อ้อ ผมนึกว่าคุณพอที่จะช่วย... - ถ้างั้นคุณน่าจะพกสมุดเอาไว้
จดอะไรที่เธอพูดเอาไว้
ผมแนะนำได้เท่านี้จริงๆ
ผมจำได้เกือบหมดทุกคำ และผมจำได้ว่า
แต่เขาหารู้ไม่ว่าการกระทำพื้นๆ ที่ไม่มีพิษภัยอะไร
จะทำให้เขาพบความตายในไม่ช้า
- อะไรนะ - แต่เขาหารู้ไม่ว่า
- เมื่อกี้คุณว่า แต่เขาหารู้ไม่ว่าเหรอ - ใช่
ผมเขียนตำราเรื่องแต่เขาหารู้ไม่ว่า
ผมใช้สอนในเรื่องเกี่ยวกับ แต่เขาหารู้ไม่ว่า
แบบว่า เคยจัดสัมมนาเรื่อง แต่เขาหารู้ไม่ว่าด้วย
ให้ตายสิ แฮโรลด์
แต่เขาหารู้ไม่ว่า แปลว่ามีบางอย่างที่เขายังไม่รู้
แปลว่ามีบางอย่างที่คุณยังไม่รู้ คุณรู้รึเปล่า
- เอ่อ งั้นคุณมาอีกที วันศุกร์นะ - โอเค
ไม่ได้ ในไม่ช้าคุณอาจตายวันศุกร์ก็ได้
งั้นมาพรุ่งนี้เลย 9 โมง 45 นะ
ตะกี้ไหนคุณว่าช่วยไม่ได้ไง
ก็มันมาเฉลยเมื่อกี้ไง แฮโรลด์
แฮโรลด์กำลังคิดหนัก
เพียงแค่ไม่กี่อึดใจ จากบอร์นบูเลวาร์ดไปถึงยูคลิด อาเวนู
ทั้งการนับจำนวนและกฎเกณฑ์ต่างๆ
และการรักษาเวลา ของแฮโรลด์เลือนหายไป
และช่างประจวบเหมาะอะไรเช่นนี้
อานา ปาสคาลก็ปรากฏตัวขึ้น
คุณปาสคาล
ผมเอง แฮโรลด์ คริ๊กจากสรรพากร
โทษนะคะ
- หวัดดี - หวัดดีครับ
- จะนั่งมั้ยครับ - ไม่
เก้าอี้ 11ว่างนะครับ
ว่างก็ช่าง
ขอโทษนะครับ
เป็นไงบ้างครับ
เซ็งน่ะสิ ถูกสรรพากรตามบี้
จริงด้วย
โดยตาบ๊องส์อีกต่างหาก
ผมว่าผมยังไม่ได้ขอโทษคุณเลย
- จริงอ้ะ - จนท.สรรพากร
เราจะได้รับการฝึก ให้มีความเข้มงวดก่อนเริ่มงาน
คุณเลยซวยไปหน่อย เราไม่ได้ ฝึกเรื่องอะลุ่มอล่วยกับมารยาทด้วย
ผมขออภัย
ผม...เสียใจ
ขอโทษครับ
โอเค กล้าขอก็กล้าให้
เห็นน่าสงสารหรอกนะเลยยกโทษให้
คุณเดินทางโดย รถโดยสารประจำทางประจำเหรอ
เปล่า พอดีสายแล้ว
คงรีบไปเผาธงล่ะสิท่า
ที่จริงน่ะนะ
จะไปเข้ากลุ่มไสยศาสตร์ กับกลุ่มเสกตะปูต่างหากล่ะ
สนใจมั้ยล่ะ
เสียดายลืมมีดหมอ กับควายธนูไว้ที่บ้านไม่งั้นไปแล้ว
อ้อ
แฮโรลด์ประหม่าจนพูดไม่ค่อยออก
คุณมีเอ่อ ฟันสวยนะ
พูดไม่ออกจริงๆ
ของจริงด้วยนะ
แฮโรลด์คำนวณเสร็จสรรพแล้วว่า
ถ้าขืนยังอยู่ต่อมีหวังต้องพูดเปิ่นๆ ออกไปอีกพะเรอเกวียน
ผมลงป้ายนี้ ไปก่อนนะ
- เขาทั้งดีใจ และแปลกใจ - แล้วเจอกันครับ
กับการที่ตัวเองพูดเล่นหัว กับแม่สาวปาสคาลคนนี้
และดีใจมาก ที่เขาออกจากรถ
ก่อนที่จะถึงที่หมายถึง 27 บล็อก ทีนี้ก็ต้องเดินกลับบ้าน
21ครั้ง
อานา
- ยู เอนท์ ดาวน์ เย็ท - ใช่
บอกหน่อย ยู เอนท์ ก็อท นอททิ้ง ออน มี เกี่ยวกับเอ็มเม็ตต์เป็นยังไง
มีหมายความว่ายังไง
คือการที่ อยู่บนโลกนี้ ทำอะไรที่ไม่เหมือนใคร
- ได้ทำสิ่งที่เราอยากทำตอนไหนก็ได้ - เชิญครับ
คุณคริ๊ก เชิญๆ เข้ามา เชิญ
เป็นไงบ้าง
สบายดีครับ
ปิดทีวีเลยก็ได้
แสดงว่าคนบรรยายยังไม่ฆ่าคุณนี่นา
- ครับ ยังครับ - ดี แจ๋ว เอ้านั่งก่อน
- นับบันไดข้างนอกรึเปล่า - เปล่า
จริงด้วย ผมสร้างแบบทดสอบ
น่าตื่นเต้นมากเลย มีอยู่ 23 คำถาม
ผมคิดว่าน่าจะช่วยเปิดเผยความจริง เรื่องคนบรรยายได้
- ทีนี้ ฮาวเวิร์ด - เเฮโรลด์
แฮโรลด์ คำถามอาจงี่เง่าหน่อย แต่ขอให้ตอบตามความจริง
โอเค
งั้น
เรารู้แล้วว่าเป็นเสียงผู้หญิง นิยายเกี่ยวกับการตายของคุณ
ในยุคปัจจุบัน เป็นภาษาอังกฤษ
ผมเดาว่าคนเขียน คงรู้จักเมืองนี้พอสมควร
- ใช่ - โอเค ดี
คำถามเเรก
เร็วๆ นี้มีใครเอาของขวัญ มาวางนอกบ้านคุณมั้ย
อะไรก็ได้ หมากฝรั่ง เงิน
- ม้าไม้ตัวใหญ่ยักษ์ - อะไรนะครับ
- ตอบคำถามด้วย - ไม่มี
คุณรู้สึกตัวมั้ยว่าคุณไปพัวพันกับ การไขคดีฆาตกรรมปริศนา
ในบ้านสุดหรูที่คุณ ฟังให้จบก่อน
ที่คุณอาจได้หรือไม่ได้รับเชิญเข้าไป
ไม่ครับ ไม่ๆๆ
เอาล่ะ วัดจาก 1ถึง 10 นะ
คุณเคยคิดมั้ยว่า คุณอาจจะมีวี่แววที่จะถูกลอบสังหาร
ลอบสังหาร
1ไม่มีวี่แวว 10 แหงอยู่แล้ว อยู่ทุกหัวระแหงเลย
- ผมนึกไม่ออก - โอเค งั้นถามใหม่นะ
คุณเป็นเซียนด้านอะไรรึเปล่า
- ยังไงครับ - อะไรก็ได้
เป็นเซียนโยนโบว์ล เก่งีฝมือขึ้นชื่อลือชา
"เซียนโยนโบว์ล"เหรอ
- "เซียนโยนโบว์ล"หรือเป็นเจ้าอสูรน่ะ - เจ้าอสูรเลยเหรอ
ใช่ เอ่อๆ พบความลับอะไร ที่ซุกซ่อนอยู่ใต้พื้นรึเปล่า
- อะไรก็ได้ - ไม่
ไม่ ไร้สาระแล้ว
เห็นด้วย แต่เริ่มที่ความไร้สาระ และกลับไปหาสาระ
มีส่วนใดของคุณ เป็นส่วนนึงของอะไรรึเปล่า
แบบว่าผมมีแขนคนอื่นน่ะเหรอ
เป็นไปได้มั้ยว่าที่คุณถูกสร้างจากหิน
ไม้ น้ำ หรืออวัยวะจากศพอื่นๆ
หรือโกเล็มที่แรบไบอาวุโสเสกขึ้นมา
ไม่ๆ เดี๋ยวฟังนะ ขอโทษนะ แต่คำถามพวกนี้มาเกี่ยวอะไรด้วย
เปล่า ทางเดียวที่จะรู้ ว่าคุณอยู่ในเนื้อเรื่องแบบไหน
ก็ต้องดูจากเรื่องที่คุณไม่ได้อยู่ด้วย
อาจจะแปลกๆ หน่อย ผมตัดตำนานกรีกออกไปได้ครึ่งนึงแล้ว
เทพนิยายอีก 7 นิยายจีนอีก 10
และฟันธงได้เลยว่าคุณไม่ใช่คิงแฮมเล็ต
สเกาท์ ฟินช์ มิสมาเปิ้ล
แม้แต่แฟรงเกนสไตน์ หรือโกเล็ม
สบายใจมั้ยที่คุณไม่ใช่โกเล็ม
ใช่ ผมสบายใจมากที่ผมไม่ใช่โกเล็ม
ดี
คุณมีอำนาจวิเศษมั้ย
ถามหน่อยสิว่าเรามานั่งทำอะไรตรงนี้
- กำลังนั่งคิดเรื่องรถคว่ำ - อ๋อ
ไปนั่งคิดในบ้านไม่ได้เหรอ
ไม่ได้
รู้มั้ย อุบัติเหตุเกิดขึ้นได้ถึง 41%
ในสภาพอากาศแบบนี้
แล้วอีก 90% ก็เป็นปอดบวม
จริงเหรอ ปวดบวม ตายแบบนี้ก็น่าสนแฮะ
แต่แฮโรลด์จะเป็นปอดบวมได้ไง
วันนี้เขียนได้ซักบรรทัดรึยัง
ยัง
อ่านบทกวีที่ฉันแนะให้ยัง แล้วจดคำต่างๆ ล่ะ
ออกไปซื้อกระดาษมาใหม่ ลองยัง
ยัง ไม่สนซักอัน
ตากฝนแบบนี้จะเขียนออกได้ไง
แบบนี้ยิ่งรู้เลยว่า คุณไม่รู้เรื่องการเขียนหนังสือจริงๆ ด้วย
อะไรน่ะ
นี่เรียกว่าแผ่นนิโคตินแพทช์
ฉันจะใช้นิโคตินแพทช์ทำไม เพนนี่ ฉันสูบบุหรี่อยู่แล้ว
อ้าวช่วยได้นะ
ช่วยได้ ช่วยอะไร
ช่วยอะไร เพนนี่ ช่วยเขียนนิยายเหรอ
ก็ช่วยชีวิตคุณไง
ฉันไม่สนใจเรื่องช่วยชีวิตหรอก
ฉันทำตรงข้าม
- คุณชอบคำไหนเป็นพิเศษ - จำนวนเต็ม
ดี ดี ดี
คุณฝันอยากทำอะไรมั้ย
- ไม่มี - พิชิตรัสเซีย
- อยากชนะการแข่งผิวปาก - ไม่
แฮโรลด์ คุณต้องอยากอะไรซักอย่างสิน่า
- ผมว่าไม่มีนะ - ความฝันที่ซุกซ่อนอยู่ คิดสิ
ก็...
ผมอยากให้ชีวิตมีเพลงมากกว่านี้
- แบบเวสต์ไซด์ สตอรี่เหรอ - เปล่า
- เเบบ... - อะไร
ผมอยากหัดเล่นกีตาร์มานานแล้ว
โอเค
เรื่องสุดท้ายที่จะฟันธงได้เลยว่า
เรื่องคุณเป็นสุขหรือโศกนาฏกรรม
อิตาโล คาลวีโน่กล่าวไว้ว่า
บทสรุปท้ายสุดของนวนิยายทุกเรื่อง จะมี 2 ทางเลือก
ให้ชีวิตดำเนินต่อไป หรือพบกับความตายที่รออยู่
ถ้าโศก คุณตาย ถ้าสุข คุณแฮปปี้
ตัวเอกส่วนมากจะตกหลุมรักคนที่ได้รู้จัก
หลังจากเปิดเรื่องได้ไม่นาน
ตอนแรกจะเกลียดขี้หน้ากัน
นึกไม่ออกเลยว่า จะมีใครเกลียดคุณ แฮโรลด์
ศาสตราจารย์ฮิลเบิร์ต ผมเป็นสรรพกร
ชาวบ้านเกลียดผมทั้งนั้น
เออ จริงแฮะ ดี
ช่วงนี้ไปเจอใครที่เกลียดคุณเข้าไส้มั้ย
ตอนนี้ผมตรวจสอบสาวคนนึง ที่ไล่ให้ผมไปตายซะ
ท่าทางจะออกแนวแฮปปี้นะ
ไปสานต่อให้ได้ล่ะ
4 ชิ้นเหรอคะ
นี่ พี่ยังไม่ได้น้ำผึ้งเลยนะจ๊ะ แม่หนู
ลูลู่ ช่วยไปเติมน้ำผึ้ง ให้แลร์รี่หน่อยสิ ขอเศษตังค์ด้วยนะ
มันต้องยังงี้สิ
มีแตกอยู่อันนึง เลยแถมอา
คุณคริ๊ก
มาแต่เช้าเชียว สงสัยต้องไปรีดอีกหลายคนสินะ
เปล่าๆ มีคนคุณเดียว
หนังตลก
- ทวีกที บาน่าน่าเบร็ดนะ - ใช่ครับ
ที่จริง แค่วันเดียวก็รู้แล้ว ว่าคุณยังค้างอีก 22%
ฉันไม่จ่าย ซักเปอร์เซ็นต์เลยด้วยจะบอกให้
ใช่ ผมรู้ แต่ขนาดห้องขัง ก็ขึ้นอยู่กับจำนวนเปอร์เซ็นต์
เรื่องเศร้า
รู้มั้ย เรียกผมว่าแฮร์โรลด์ก็ได้นะ
ฉันรู้แล้ว แต่ฉันไม่อยากเรียก
นี่ค่ะราโมน่าได้แล้ว
- ขอบคุณครับ - ด้วยความยินดี
อะไรน่ะ จดอะไรยิกๆ
อ๋อ ไม่มีอะไร
ถ้างั้นเราเอ่อ ไปตรวจเอกสารสำรองคุณกับ...
ใบเสร็จของ 3 ปีที่แล้วดีกว่า
ได้
อะไรเนี่ย
- เอกสารไง - หา
ใบเสียภาษีไง
คุณเก็บเอกสารแบบนี้เหรอ
เปล่า ที่จริงฉันจัดเนี๊ยบกว่านี้
แต่ฉันจับยัดลงกล่อง เพื่อดัดเส้นคุณ
- ไงจ๊ะ - ไฮ เป็นไงจ๊ะ
สนุกมั้ยจ๊ะ อารูบา
ผมอยากถามเรื่องใบเสร็จหน่อยครับ
- สนุกมากเลยเธอ - อยากรู้ว่านี่ 9 หรือ 7 กันแน่
- ไปทำอะไรบ้างล่ะ - ก็อาบแดดให้ชุ่มใจ
- งั้นเดาว่า 7 ละกัน - แบบว่าสบายใจมากเลย
อยากให้ช่วยมั้ยครับ
ก้าวสู่สวรรค์ ฉันเห็นประธานาธิบดี
- นั่นแท็กซ์แมน หวัดดีแท็กซ์แมน - ว่าไง
- เรียกผมแฮโรลด์ก็ได้ - โอเค
- ตรวจไปถึงไหนแล้ว - ก็ดีนะ
- จะเจอมั้ย 22% ที่ว่า - 22%
22 ก็ 11คูณ 2 ไง เลขจำนวนเฉพาะ
- เข้าส้วมต้องเสียภาษีมั้ย - ไม่ ผมไม่เก็บภาษีเข้าส้วมหรอก
- ดี งั้นขอเข้าหน่อยนะ - ตามสบาย
ขอเข้าส้วมก่อนนะ ไปล่ะ
บ๊ายบาย
ราตรีสวัดิ์ครับ
กินคุกกี้มั้ยล่ะ
ไม่ละครับ
เอาน่า ยังอุ่นๆ อยู่เลย เพิ่งออกมาจากเตา
ไม่ ผมไม่ชอบคุกกี้
คุณไม่ชอบคุกกี้เหรอ
- คุณปกติรึเปล่าเนี่ย - ไม่รู้ครับ
- ใครๆ ก็ชอบคุกกี้ทั้งนั้น - ใช่ ผมรู้
หลังจากที่เจอวันที่วุ่นวาย
แม่คุณไม่เตรียมนม กับคุกกี้ให้คุณกินเหรอ
เปล่า แม่ผมไม่ชอบทำขนม
ปกติเราเคยกินแต่คุกกี้ที่ซื้อมา
โอเค นั่งก่อน
- ไม่เอ่อ - ไม่
นั่งก่อน
เอ้า
ทีนี้ กินคุกกี้ไป
ไม่ได้จริงๆ ครับ
คุณคริ๊ก วันนี้คุณเหนื่อยมามาก
ฉันรู้ ทำไมฉันจะไม่รู้
หยิบคุกกี้
แล้วจุ่มลงไปในนม
แล้วกินซะ
นับว่าอร่อยมาก
คุณตัดสินใจ มาทำขนมขายตั้งแต่เมื่อไหร่
- เอ่อ ตอนเรียนมหาลัย - อ๋อ เรียนคหกรรมเหรอครับ
ฉันเรียนกฎหมายที่ฮาร์วาร์ด
- ขอโทษที ผมนึกว่าคุณ... - ไม่ๆ ไม่เป็นไร ฉันยังพูดไม่จบ
- เกิดเรื่องอะไรเหรอครับ - เปล่า
ฉันเกือบไม่ได้เข้าเรียน คือแบบว่า ฉิวเฉียด
แต่เหตุผลที่ฉันได้เรียน เพราะเรียงความฉัน
เรื่องที่ว่าจะใช้ความรู้ ทำให้สังคมโลกน่าอยู่ขึ้นยังไง
นั่นแหละ นะ แล้วเราก็มาช่วยๆ กันติว
ฉันกับเพื่อนๆ น่ะ บางทีก็อยู่กันดึก
ฉันเลยทำขนม เอาไว้กิน ตอนหิวช่วงที่เราทำการบ้าน
บางทีก็ทำขนมทั้งบ่ายเลย ในห้องครัวที่หอพัก
แล้วก็ติดขนมไปเรียนด้วย
เพื่อนๆ ชอบกันใหญ่
ชอบกิน
ฉันทำคุกกี้ข้าวโอ๊ต, พีนัทบัตเตอร์บาร์
ดาร์กช็อคโกแลตมาคาเดเมียนัท
แล้วเพื่อนๆ ก็ กินไปติวไปอย่างมีความสุข
จนสอบได้ที่ดีขึ้น
จากนั้นก็มีคน มาสมทบมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วก็...
ฉันเลยหาขนมไปเพิ่ม
หาสูตรใหม่ให้อร่อยยิ่งขึ้น
จนในที่สุดก็มีรีค็อตต้าชี้ส กับอาร์พริคอตครัวซองต์
มีมอคค่าบาร์เคลือบอัลมอนด์
กับเลม่อนชิฟฟ่อนเค้กโรยหน้าด้วยพีช
แล้วพอถึงปลายเทอม ฉันมีเพื่อนในกลุ่มติวถึง 27 คน...
มีสมุดจดสูตรขนมตั้ง 8 เล่ม
การเรียนก็แทบไม่รอด
ฉันเลยดรอปไว้ก่อน
ฉันคิดว่าถ้าฉันจะทำให้โลกน่าอยู่ขึ้น
ฉันต้องออกไปทำขนมดีกว่า
คุณชอบมั้ย
ชอบครับ
ฉันดีใจ
ขอบคุณที่บังคับผม
ด้วยความยินดี
ผมกลับล่ะ อ้อขอบคุณครับ สำหรับคุกกี้ น่ะครับ
- เอากลับไปกินที่บ้านด้วยสิ - ไม่ได้ครับ
- เอาไปเถอะค่ะ - ไม่ได้จริงๆ ครับ
- น่า เอากลับไปกินเถอะ - ไม่ครับ ไม่ได้จริงๆ นะครับ
ผมก็อยากนะ แต่ไม่ได้
- ไม่ได้เหรอ - เปล่าๆ คืองี้
นี่ถือว่าเป็นของขวัญครับ
ที่จริง ผมไม่ควรกินอีกอันนึงด้วย ก็...
โอเค ได้ๆ ฉันไม่บอกใครหรอกน่า
- ผมรู้ แต่ถ้าคุณบอกล่ะ - ฉันไม่บอกหรอกน่า
นั่นแหละ แต่เกิดคุณบอกล่ะ
- คุณคิดว่าฉันจะโทรแจ้ง... - เปล่าๆ เอางี้ ผมซื้อดีกว่า
ผมซื้อดีกว่าสบายใจดี ดีมั้ยครับ
จะได้ไม่มีปัญหาภายหลัง
- ทำไมล่ะ - ไม่ขาย
- นะครับ - งั้น...
- ผมซื้อดีกว่า... - กลับไปเถอะ
ไม่ อย่าคิดมากสิครับ
กลับบ้านซะ
โอเค
หรือคุณ...
คุณอบคุกกี้พวกนี้ให้ผมใช่มั้ย
คุณแสดงน้ำใจ ผมทำให้คุณเสียน้ำใจ
แบบนี้คงทำให้คุณกร่อยเลยสินะ
สงสัยผมเจอโศกนาฏกรรมแล้ว
ศาสตราจารย์ครับ สงสัยว่าผมทำเรื่องสุขเศร้าไม่ได้แล้ว
ที่จริงเธอยิ่งเกลียดผมเข้าไปอีก
- แบบนั้นยิ่งดีใหญ่ - มันจะดีได้ไง
คุณพิสูจน์ให้เห็นจะๆ
เสียงนั่นขึ้นอยู่กับการกระทำของคุณ
คุณตั้งนาฬิกาใหม่ เสียงก็ว่าคุณตั้งนาฬิกาใหม่
คุณขึ้นรถเมล์ มันก็ว่าคุณขึ้นรถเมล์
ตอนคุณแปรงฟัน มันบอกว่าคุณแปรงฟัน
อาจแปลว่าคุณจะอยู่ในเรื่องนี้ได้ต่อไป
- ดังนั้น ผมว่าคุณต้องทำอย่างอื่น - ยังไงครับ
- ทำเฉยไว้ อยู่เฉยๆ - แล้วเรื่องคุณปาสคาลล่ะ
- ลืมเธอซะ - ลืมเธอเหรอ
นอกจากนับเลขแล้ว ผมก็คิดแต่เธอคนเดียว
แฮโรลด์ ถ้าอยากมีชีวิตต่อไป คุณต้องไปทำอย่างอื่น
- ทำที่ว่านี่คือทำเฉยเหรอ - ทำเฉยไว้ ถูกต้อง
- ทำเฉยเหรอ - ผมจะบอกเอาบุญอีกครั้ง
บางพล็อตจะเดินเรื่องต่อ จากปัจจัยภายนอกและเหตุวิกฤต
บางเรื่องจะเดินเรื่อง โดยตัวละครเป็นหลัก
ถ้าผมเดินเข้าประตูนั้น พล็อตก็จะเดินต่อ
คือเรื่องผมที่เดินเข้าไป ถ้าผมอยู่นี่
พล็อตก็จะไปไหนไม่ได้ เรื่องมันก็จบ
แต่ถ้าผมอยู่นี่ ผมก็สายแล้ว
พรุ่งนี้อย่าทำอะไรทั้งนั้น
ทำเฉยไว้ อยู่บ้าน อย่ารับโทรศัพท์ อย่าเปิดประตู ฟันก็ไม่ต้องไปแปรง
- แล้วงานล่ะ - คืนนี้ก็โทรไป
- ลาหยุดซะสิ - งานก็ไม่ทำเหรอ
อย่าทำอะไรให้เรื่องมันดำเนินต่อไปได้
รอให้เรื่องมันมาหาคุณเอง
มาร์แชลล์ เตะขาด้วยสิ
ห่านหล่านี้ ไม่รู้จักแหล่งอาศัยแห่งอื่นนอกจากที่นี่
ทะเลสาบเล็กๆ ในโปแลนด์ตะวันออก
มลพิษจากโรงงาน ในแถบนั้น ได้คร่าชีวิต
ปลาเล็กปลาน้อยและเหล่าแมลง ที่เป็นอาหารของห่านพวกนี้ทีละน้อย
ความพยายามย้ายนกเหล่านี้ ไปยังแหล่งน้ำที่คล้ายคลึงกันก็ล้มเหลว
ที่มันยังอยู่บริเวณนี้ คงเป็นเพราะความคุ้นเคย
หรือบางที มันไม่อยากเสียความทรงจำดีๆ
ต่อขุนเขาอันงดงามที่รายล้อมทะเลสาบ
เพียงไม่กี่อึดใจปูก้ามดาบก็รู้แล้วว่า
นกเวเดอร์ที่เคย สร้างความสะพรึงกลัวให้กับมัน
บัดนี้ได้ตกมาเป็นอาหารของมันแล้ว
นกที่บาดเจ็บรู้ชะตากรรมของตัวเองดี
มันพยายามดิ้นหนีตาย
ก่อนที่จะพบกับ ชะตากรรมที่ไม่มีทางรอด
ดวงตาของลิงที่สุดแสนเศร้า จะเป็นสิ่งแรกที่ถูกควักออกมา
ขายต่อให้กับบริษัทเครื่องสำอางทั่วโลก
ที่ใช้ในการทดสอบ มาสคาร่าและน้ำตาเทียม
จากนั้นขนลิงจะถูกถลกจากซาก
แล้วนำไปเย็บทำหมอนและผ้าพันคอ
พ่อม้าลายกะว่า จะกินน้ำให้ชื่นใจซะหน่อย
แต่คุณไม่รู้หรอกว่าใครจะมากินคุณ
ในขณะที่คุณกำลัง กินน้ำจากแหล่งธรรมชาติอยู่
โอ๊ะ เจ็บจนร้องไม่ออก แล้วอินทรีย์หัวขาวตัวนี้
คงอยากกินถั่วคิดนี่ย์ เสริฟพร้อมไวน์สินะ
ปลาไหลนี่เอง
ดูท่าพ่อจระเข้อยากกินกวางล้างปาก
เพื่อดับความเค็มของม้าลายแหงๆ
ทีนี้ใครที่ชอบพนันขันต่อ คงอยากวางเดิมพันรนเป็นแน่แท้
เมื่อพังพอนเผชิญหน้ากับงูเห่า มันไม่ง่ายเลยที่จะบอกว่าใครจะเสร็จใคร
แต่งวดนี้ดูท่าว่า โอ๊ย งูเห่า
ได้ฝังเขี้ยวไปที่พังพอน
แต่อย่าเพิ่งมั่นใจนะครับ เซียนทั้งหลาย
พราะงวดนี้พังพอน เป็นฝ่ายกำชัยเอาไว้ได้
เฮ้ เฮ้
เฮ้ๆๆๆ เฮ้ ทำบ้าอะไรน่ะ
- ชิบหายละสิ - มาได้ไงวะเนี่ย
- หยุดก่อน พวกเรา - หยุดเครนก่อน
- เฮ้ - เฮ้ นายทำอะไรอยู่
เราเรอะ คุณล่ะทำอะไร
ฉันดูทีวีอยู่
- อ้าว เรามารื้อบ้านนี้ไง - จะบ้าเหรอ นี่บ้านฉัน
- นั่นทีวีเหรอ - เออสิวะ ทีวีของฉัน
- อ้าว เอาทีวีไปทำอะไรบนนั้น - นี่มันบ้านฉัน ไอ้โง่
ฉันเก็บข้างของไว้ในบ้าน
บนกริ่งก็มีชื่อฉันอยู่ทนโท่ แฮโรลด์ คริ๊ก
อพาร์ทเมนท์ 2 บี 1893 แม็คคาร์ธี่
- คุณว่า 1893 เหรอ - เออ
ผมไม่ชัวร์ว่านี่มันพล็อตรึเปล่า
คุณคงบอกว่า นี่เป็นเรื่องบังเอิญอย่างช่วยไม่ได้
เจอคนขายประกันในวันที่ ประกันหมดนั่นเรียกว่าบังเอิญ
จักรพรรดิส่งจดหมายมา บอกว่าจะมาหานั่นพล็อต
แต่บ้านถูกทุบทิ้งแบบนี้น่ะ...
มันคนละเรื่องเดียวกันเลย
แฮโรลด์ คุณลิขิตชีวิตตัวเองไม่ได้
- ผมรู้ - รู้เหรอ
โอเค ตามผมมา
เฮ้ ทอม อย่าลบนะพรุ่งนี้ค่อยลบทีหลัง
คุณพูดถูก คนบรรยายนั่นจะฆ่าคุณจริงๆ
ดังนั้นผมแนะนำว่า ให้คุณปล่อยวางซะแล้ว
ใช้ชีวิตต่อไป ผมก็ใช้อยู่นี่ไง แต่ผมอยากอยู่ต่อไปนานๆ
ผมรู้ มันก็จริง ผมหมายถึงใช้ชีวิตให้คุ้ม ไม่รู้ว่าคุณจะตายวันตายพรุ่ง
แบบว่า"ฮาวเวิร์ด"คุณน่า คุณน่าจะลองไปผจญภัยดู
ไปประดิษฐ์อะไร หรือไม่ก็อ่าน อาชญากรรมและการลงทัณฑ์
หรือจะกินแพนเค้กอย่างเดียวก็ได้ ถ้าอยากกิน
คุณจะบ้ารึไง
ผมไม่อยากกินแพนเค้กอย่างเดียว ผมไม่อยากตาย
คนสติดีที่ไหนจะมานั่งเลือก ระหว่างแพนเค้ก
กับการอยู่เพื่อกินแพนเค้ก
แฮโรลด์ ถ้าคุณหยุดคิดซักนิด แล้วคุณจะรู้ว่า
คำตอบสุดท้ายของความไม่แน่นอน
มันขึ้นอยู่กับการใช้ชีวิต
และรวมถึงคุณภาพของแพนเค้กด้วย
คุณไม่เข้าใจที่ผมพูดใช่มั้ยเนี่ย
ผมเข้าใจดี
แต่คุณต้องเข้าใจว่า สำหรับผมนี่ไม่ใช่ปรัชญา
หรือทฤษฎีวรรณกรรม หรือนิยายอะไรเลย นี่ชีวิตผม
แน่นอนอยู่แล้ว งั้นอยากทำอะไรก็ทำตามใจละกัน
ฉันไม่คิดว่าจะ
- จะเอากี่อันดี ชิ้น 2 ชิ้น - ขอชิ้นเดียว
- แน่นะ - 2 ก็ได้
นี่เป็นห้องของนายนะ
แต่ฉันขอเรียกว่าสลีปพ็อด 2
ขอบใจเดฟ
อย่าคิดมากน่า มีนายมาอยู่เป็นเพื่อนก็ดีออก
- นายว่าจะอยู่นานแค่ไหนนะ - ฉันยังไม่ชัวร์
เดฟ ฉันขอถามอะไรสมมุติๆ แบบนามธรรมหน่อยได้มั้ย
ได้
ถ้านายรู้ตัวว่าจะตาย...
ในเร็ววันนี้
นายจะทำยังไง
ว้าว ไม่รู้แฮะ
ฉันเป็นเศรษฐีหมื่นล้านรึเปล่า
ไม่ นายคือนาย
แล้วมีพลังวิเศษมั้ย
ไม่ นายคือนาย
รู้น่าว่าเป็นคนเดิม แต่มีพลังวิเศษมั้ยล่ะ
ไม่มี นายอยากได้พลังไปทำไม
ไม่รู้สิ นายบอกว่าสมมุติไง
มีก็ได้ เอ่อ นายเก่งคณิตศาสตร์มาก
พลังที่ไหนกัน นั่นมันทักษะต่างหาก
โอเค นายเก่งเลขแล้วล่องหนได้ด้วย
- นายรู้ว่ากำลังจะตาย - โอเคๆ
ง่ายจะต่าย ไปสเปซแคมป์น่ะสิ
สเปซแคมป์
ใช่ ที่อลาบาม่า ที่นั่นฝึกเด็กให้เป็นมนุษย์อวกาศ
ฉันอยากเป็นมาตั้งแต่ 9 ขวบแล้ว
นายจะล่องหนเข้าแคมป์นั่นเหรอ
ฉันไม่ได้เลือกล่องหน นายเลือกเอง
แก่แล้วนายจะเข้าแคมป์ไหวเหรอ
ไม่มีใครแก่เกินจะเข้าสเปซแคมป์หรอก
สเปซแคมป์
กีตาร์ 122 ตัว
มีสายทั้งหมด 732 สาย
มีปิคอัพ 257 ตัว
มีปุ่มปรับเสียง 189 ปุ่ม
ตอนนี้แฮโรลด์ได้มา ประจัญกับความฝันตั้งแต่เด็ก
แฮโรลด์ยืนจ้องอยู่นานสองนาน
นี่ไม่ใช่การหากีตาร์ธรรมดา
แต่เป็นการหากีตาร์ ที่บอกถึงความเป็นแฮโรลด์
น่าเสียดายที่ตัวนี้บอกว่า
ให้ฉันกลับจอร์เจียก่อนเถอะ แม่นั่นไม่ตายก็คางเหลือง
ตัวนี้พูดในทำนองว่า
แจ๋วเลย นี่มันชุดหนังไลกร้านี่หว่า
ฉันนุ่มนวลน่าทะนุถนอม
แล้วฉันก็เล่นกีตาร์ไม่เป็นด้วย
ฉันช่วยลดปมด้อยได้นะ รู้ป่ะ
แล้วแฮโรลด์ก็เจอจนได้
เฟนเดอร์เก่าๆ โทรมๆ สีน้ำทะเล
จ้องมาที่เขา
ถึงแม้จะดูโทรมๆ
แต่มันก็พูดด้วยความมีดีในตัว
ที่จริงมันจ้องตาแฮโรลด์เขม็ง แล้วพูดเรียบๆ ว่า
ข้าร็อค
หายใจด้วย ระวังหน่อย
มีคนเจ็บเป็นชาย อายุ 21ถูกยิงเข้าที่หน้าอก
นี่ไงล่ะ
ถูกยิงในศึกแก๊งเหรอ แฮโรลด์ไม่ได้เข้าแก๊ง
เอาโรคนั้นมั้ย
เขาไม่ได้เป็นโรค เขาแค่มายืนดูคนป่วยเฉยๆ
แปลกนะที่จะมาคุยกับคนป่วย
แบบนี้ไม่ได้การแน่
ตกลงเราเรามาที่นี่ทำไม
ที่จริงเราไม่ควรจะมาที่นี่ด้วยซ้ำ
- อยากให้ฉันมาเห็นของจริงไม่ใช่เหรอ - พิพิธภัณฑ์ต่างหาก
ฉันไม่อยากไปพิพิธภัณฑ์ ฉันอยากมาโรงหมอ
คุณต๊องไปซะแล้ว
ถูกของคุณแฮะ ปัญหาคือว่า คนพวกนี้ไม่ได้ตายนี่นา
แค่บาดเจ็บสาหัส
ขอโทษค่ะ คนใกล้ตายอยู่ไหนคะ
ตรงนี้เห็นแต่คนป่วยกับคนเจ็บเองค่ะ
ซึ่งก็ดีแล้วอย่าเพิ่งเข้าใจฉันผิด
เดี๋ยวพวกเขาก็หายดี แต่มันไม่ช่วยอะไรฉันเลย
ถามหน่อยค่ะว่า พอจะให้ดูคนที่ไม่มีทางรอดรึเปล่าคะ
อะไรนะคะ
ฉันอยากเห็นค่ะ ถ้าเป็นไปได้ คนที่ท่าทางไม่รอดแน่ๆ
อย่างพวกตายสถานเดียว
ขอโทษนะคะ คุณเป็นคนไข้อะไรรึเปล่าคะ
ฉันแค่หมดมุขค่ะ
ถึงจะตีคอร์ดอย่างเงอะงะ
แต่แฮโรลด์กลับมั่นใจตัวเองขึ้น
รู้ความต้องการในตัว และเหตุผลที่ต้องอยู่ต่อ
แฮโรลด์มีเพื่อนร่วมโต๊ะแล้ว
เขาเลิกนับตอนแปรงฟันแล้ว
- แฮโรลด์ แล้วเจอกันนะ - เน็คไทก็ไม่ต้องผูก
บาย เดฟ
และดังนั้นเขาจึงไม่ต้องมาห่วง เรื่องเวลาที่บีบคั้นเขา
เขาเลิกนับก้าวตอนไปขึ้นรถเมล์แล้ว
กลายเป็นว่า แฮโรลด์ทำสิ่งที่เขาเคยกลัวมาก่อน
สิ่งที่เขาไม่ได้เจอนับตั้งแต่จันทร์ถึงศุกร์
มาหลายปีแล้ว
สิ่งที่เนื้อเพลงพังค์ร็อค...
นับไม่ถ้วน บอกให้เขาทำ
แฮโรลด์ คริ๊ก เต็มที่กับชีวิต
แม้จะพลิกโฉมตัวเองซะใหม่
ตามล่าความฝัน และอดทนฝึกซ้อมอย่างหนัก
แต่เส้นทางของแฮโรลด์ ก็ยังไม่สำเร็จเสียทีเดียว
และนาฬิกาแฮโรลด์ ก็ไม่ยอมให้เขาพลาดโอกาสดีๆ ไป
อานา ปาสคาล
คุณปาสคาล
- คุณปาสคาล - คุณคริ๊ก
- หวัดดีครับ - หวัดดีค่ะ
- หวัดดีครับ - หวัดดี
ดีใจที่มาทันพอดี
อ้าวเหรอ ทำไมล่ะ
คือผม จะเอาของมาฝากคุณ
- เหรอคะ - ครับ
งั้นแสดงว่ารับของขวัญไม่ได้ แต่ให้ได้งั้นสิ
- คืองี้ครับ - ไม่รู้นะ
มันดูขัดๆ ยังไงชอบกล ว่ามั้ยคะ คุณคริ๊ก
ขัดๆ ชอบกล ใช่
เอางี้ดีกว่ามั้ย ให้ฉันซื้อเถอะนะ
- ไม่ได้ - ไม่ได้ๆๆ
ฉันอยากซื้อจริงๆ นะ นั่นอะไรคะ
แป้ง
- อะไรนะ - ผมเอาแป้งมาฝาก
คุณแบกมาถึงนี่เลยเหรอ
คุณปาสคาล ผมเป็นแปลกๆ แล้วก็ ผมรู้ว่าผมทำแปลกๆ
แล้วผมต้องการคุณ
- อะไรนะ - ผมมีเหตุผลเยอะแยะเลย
มีแรงกระตุ้นหลายอย่าง ในตัวผมที่บอกผม
ยิ่งในตอนนี้
ว่าผมควรเอาของพวกนี้มาให้คุณ
ที่ผมทำแบบนี้เพราะผมต้องการคุณ
คุณต้องการฉัน
โดยไม่มีข้อแม้
มันไม่มีกฏเกณฑ์อะไร แน่ชัดเหรอในเรื่อง...
การสนิทสนมแบบนี้
- ผู้ตรวจกับผู้ถูกตรวจใช่มั้ย - ใช่
มีครับ แต่ผมไม่สน
- ทำไมล่ะ - เพราะผมต้องการคุณ
เอ่อ
ถ้าจะถือเดินไปไกลอีกหน่อยจะได้มั้ย
ได้ครับ
โอเค
จดไว้รึยัง
เปล่า ผมแค่จำใส่หัวเอาไว้
- นี่เป็นแป้งบาร์เลย์ - แล้วถุงนั้นล่ะ
- ส้มๆ นี่เหรอ - ใช่
ผมลืมแล้ว
ถึงแล้ว
อยากเข้าบ้านมั้ยคะ
- เข้าบ้านเลยเหรอ - ใช่
งั้นก็ ดีเหมือนกัน
อุตส่าห์แบกแป้งมา ไม่ใช่เพราะแบบนี้เหรอ
พูดตามตรง ผมคิดแต่คำว่า ผมต้องการคุณน่ะ
ฟังนะ คุณคริ๊ก
ฉันว่าฉันชอบคุณ
และก่อนที่ฉันจะผลีผลามอะไร ฉันอยากมั่นใจก่อน
ฉันอยากให้เข้าบ้าน
ถือเป็นเกียรติครับ
ดี
ใช่ เขาเพี้ยนๆ หน่อย
เลยถูกจับได้ตอนไปขอจดทะเบียน
โธ่ ซวยเลย
อร่อยมั้ย
ขอบคุณ
- ยินดีค่ะ - มาผมช่วย
ไม่ต้อง แค่เอาไปไว้ในซิงค์เอง ไปนั่งเล่นเถอะค่ะ
คุณเล่นกีตาร์ด้วยเหรอ
- อะไรนะ - คุณเล่นกีตาร์ด้วยเหรอ
ฉันเล่นห่วย มีคนเอามาจ่ายเป็นค่าเค้กแต่งงาน
หรือว่าต้องใช้เสียภาษีด้วยรึเปล่า
- ไม่ต้อง ผมจะทำเป็นไม่รู้ไม่ชี้ - ค่อยยังชั่ว
คุณเล่นเป็นมั้ย
ก็ไม่เชิง ผมดีดเป็นแค่เพลงเดียว
เล่นให้ฟังหน่อยสิ
ไม่เอา ผมเล่นไม่เก่งเท่าไหร่
เอาน่า รับรองว่า จะไม่หัวเราะให้ได้ยินซักแอะ เล่นเลย
ไม่ดีกว่า เอาไว้วันหลังละกัน
ตามใจ
คุณปาสคาล
- ผมเอ่อ... - ฉันรู้
ฉันก็ต้องการคุณ
ชีวิตแฮโรลด์ พร้อมสรรพทั้งช่วงเวลา ที่มีนัยยะสำคัญและเรื่องอื่นๆ
แต่กับแฮโรลด์แล้ว ช่วงเวลาเหล่านี้ ยังคงเป็นสิ่งที่จับต้องไม่ได้
ยกเว้นเรื่องนี้
ขณะที่อานาถอนหายใจเบาๆ เเละ เอนกายมาซบเขา
แฮโรลด์รู้อยู่เต็มหัวอกว่า
นี่เป็นหนึ่งในช่วงเวลาที่สำคัญยิ่ง
เขารู้ว่าเธอรักเขาจนหมดใจ
ศาสตราจารย์ครับ สุขนาฏกรรม
- อะไรนะ - สุขนาฏกรรม
ผู้หญิงคนนั้น คนที่เกลียดขี้หน้าผม อานา ปาสคาล
- เมื่อคืนนี้ - อ้อ
เธอรักผมเข้าให้แล้ว
- จริงเหรอ - ยังกับปาฏิหาริย์
เมื่อคืนเสียงนั้นยืนยันกับผมแล้ว
โอ้ถ้างั้นก็ดีน่ะสิ แฮโรลด์
ลิสต์รายชื่อนี้ก็ไม่มีประโยชน์แล้ว แฮโรลด์ นี่วิเศษมากเลย
อะไรครับ
นี่เป็นรายชื่อ 7 นักเขียน ที่มีผลงานก่อนหน้า
ที่น่าจะเป็นคนเขียนเรื่องราวชีวิตคุณ
ดูจากเกณฑ์ที่คุณกับผม ได้วางเอาไว้ก่อนหน้า
ถ้าคนบรรยายของคุณยัง ไม่ตาย เธอจะอยู่ในลิสต์นี้
คงไม่มีประโยชน์อะไรแล้วมั้ง
ตอนนี้คุณก็จะได้อยู่เย็นเป็นสุขแล้วนี่นา
โอ้ดีเลย ฮึๆ ผู้หญิงคนนี้ แคเรน ไอเฟิล หนึ่งในนักเขียนคนโปรดของผมเลย
- สวัสดี - สวัสดี
เขียนเรื่องเศร้าได้งามมาก
เอาล่ะถ้างั้นเดี๋ยวเอ่อ ก็อปปี้รายชื่อให้นะ เผื่อไว้น่ะ
นักเขียนผู้ทรงอิทธิพล
- ผมอยากขอบคุณคุณ - ไม่เป็นไร
ฟังนะ คุณต้องบอกผมด่วนเลยนะ ถ้าได้ยินเสียงคนบรรยายอีก
ผมจะได้เอาไปศึกษา
ได้ครับ
เรื่องนี้ชื่อว่า เดธแอนด์แท็กเซส
ว้าว ฉันเป็นคนเท็กซัสซะด้วย
ไม่ใช่ค่ะ ไม่ใช่เท็กซัส แท็กเซส
เดธแอนด์แท็กเซส เดธแอนด์แท็กเซส
ภาษี แบบที่เบนจามิน แฟลงกลินว่าไว้
นั่นแหละค่ะ
เธอมุขเยอะนะเนี่ย
งั้นถามต่อเลย นิยายเรื่องนี้เกี่ยวกับอะไรคะ
เกี่ยวกับการเชื่อมโยงกันค่ะ
ความตายที่ย่างก้าวเข้ามา
ของคู่กายยอดนิยมของผู้ชาย
- ตายละหว่า คนนี้เลย - อะไรนะ
- เสียงนี้แหละ เสียงบรรยาย เสียงเธอ - ไม่ เป็นไปไม่ได้
ไม่ ผมมั่นใจ
แฮโรลด์ นี่เสัมภาษณ์ตั้งแต่ปีมะโว้แล้ว
ฉันว่าเดี๋ยวนี้คงไม่มีใคร ใส่แบบนั้นกันแล้วมั้ง
ใช่เธอแน่นอน
- สาวอังกฤษเหรอ - เธอนี่แหละ
- แคเรน ไอเฟิล - ศาสตราจารย์ฮิลเบิร์ต ผมจำเสียงเธอได้
เวรกรรม
- ทำไมครับ - อย่างแรกเลย เธอไม่ได้อยู่ในลิสต์
ที่จริงคุณน่าจะบอกเรื่อง สำเนียงอังกฤษด้วย แล้วเธอเอ่อ...
เธอฆ่าคน
- อะไรนะ - นิยายทุกเรื่องของเธอ
นิยายจะมีแต่ คนตาย เธอฆ่าพวกเขา
- ฆ่าใคร - ฆ่าพระเอก
โฟร์ แบล็ค เวลเป็นยังไงคะ
เป็นเรื่องเด็กสาวคนนึง ที่สูญเสียคนในครอบครัว
ติดๆ กัน
เธออยู่ที่ไหน
หายเข้ากลีบเมฆ เชื่อมั้ยล่ะ ผมเคยนำเรื่องเธอมาสอนด้วย
ผมเขียนจดหมายไปหาเธอ เธอรักสันโดษ
นี่เป็นเล่มล่าสุดของเธอ
ดูตรงลิขสิทธิ์สิ เธอไม่มีผลงานมาเป็นสิบปีแล้ว
คุณว่าเธอต้องรู้จักเมืองนี้ดี เธออยู่นี่เหรอ
เธอเคยอยู่ ใช่ แต่ตอนนี้คงไม่...
สำนักพิมพ์แบนเนเกอร์ 2267 ถ.วอลเลซ สำนักพิมพ์เธอใช่มั้ย
คุณไม่ได้ฟังผมเลย ผมว่าถ้าคุณหาเธอเจอ เธอคงจะ...
ขอบคุณมากที่ช่วยผม
เธอเขียนแต่เรื่องโศกนาฏกรรม
ฉันไม่เชื่อในพระเจ้า
โอเค นี่ตอนเอาแป้งไปให้
เคย์ หายไปไหนมา
ฉันไปข้างนอก ไปซื้อบุหรี่
แล้วฉันก็หาทางฆ่าแฮโรลด์ได้แล้วด้วย
ให้ซื้อบุหรี่เหรอ
ตอนที่ฉัน ตอนฉันออกมาจากร้าน
ฉันก็เจอพอดี
ยังไง
เพนนี่ การเขียนที่มีคุณค่า
มันมาแบบไม่คาดคิดและไม่มีหลักการ
เข้าใจแล้ว แล้วยังไงต่อ
มันลงล็อคทุกอย่าง ไม่อยากเชื่อเลย ฉันไม่ทันคิดมาก่อน
ง่ายๆ แต่สะใจ
แถมสะเทือนใจด้วย
นั่นเหรอ
ใช่
- เขียนบนกระดาษนี้เลยเหรอ - เขียนบนรถเมล์
ถ้างั้นก็...
ฉันว่า วันนี้ก็คงเสร็จ
งั้นฉันบอกสำนักพิมพ์นะ
เดี๋ยวค่อยมาเก็บของกลับบ้าน
ขอบคุณมากนะ
สำนักพิมพ์แบนเนเกอร์
- ไฮ ฮัลโหล หวัดดีครับ - มีอะไรเหรอคะ
ผมอยากคุยกับแคเรน ไอเฟิล
- อะไรนะคะ - แคเรน ไอเฟิล
เธอเป็นนักเขียนของที่นี่ ฉันอยากคุยกับเธอ ผมมีเรื่องด่วน
คุณคะ เธอไม่อยู่ค่ะ
เปล่าๆ ผมรู้ ผมอยากเจอเธอ ผมอยากรู้ว่าเธออยู่ที่ไหน
เราเป็นแค่สำนักพิมพ์ค่ะ
ใช่ จริงแฮะ แต่คุณก็ต้องติดต่อเธอได้สิน่า
เรามีที่อยู่เธอสำหรับแฟนหนังสือ
ไม่ ส่งทางจดหมายไม่ได้ นี่เป็นเรื่องด่วน
คุณรู้จักเธอได้ยังไง
- ผมเป็นน้องเธอ - น้องเหรอคะ
- น้องเขยน่ะครับ - เธอมีน้องสาวด้วยเหรอ
เปล่า ผมแต่งกับน้องชายเธอ
ไม่ใช่แต่งที่รัฐนี้ อีกรัฐนึง
คุณคะ เชิญกลับไปได้แล้วค่ะ
ไม่ เอางี้
ผมเป็นตัวละครของเธอ เป็นตัวใหม่ ในนิยายเล่มใหม่
เธอกำลังจะฆ่าผมด้วย ไม่ใช่ฆ่าจริง แต่ฆ่าในนิยาย
แต่ผมว่าผมจะตายจริงๆ ผมก็เลยอยากไปบอกเธอ
ให้เธอหยุดซะ
ไง แฮโรลด์ สเว๊ตเตอร์สวยนะ
ไง แฮโรลด์ โทรศัพท์เสีย
เฮ้ แฮโรลด์ 19% ของ 4,632 เป็นเท่าไหร่
อ้าว แฮโรลด์ กลับมาจากพักแล้วเหรอ
เอ้ หล่อขึ้นเยอะ
- นี่สภาพคุณดูไม่ได้เลยนะ - ใช่ โทรมสุดๆ
โทรมแบบนี้ไม่อยากไปไหนด้วยเลย
ผมไม่เอาเขานะ
ทำเป็นไม่สนผมซะด้วย
นั่นดูสิ นั่นไงล่ะ
ดีใจที่กลับมาได้
- เพื่อน โทรศัพท์เสียน่ะ - ขอยืมมือถือหน่อยสิ
- ไม่มีสัญญาณ - โธ่เอ๊ย
- เป็นไรรึเปล่า - เดฟ ขอรบกวนหน่อยสิ
- ได้ มีอะไรเหรอ - ขอเศษตังค์หน่อยสิ
เพียงไม่ทันไร แฮโรลด์ก็วิ่งพรวดออกไปที่พลาซ่า
ตรงไปยังตู้โทรศัพท์ที่อยู่ใกล้ที่สุด
ในที่สุดก็เจอจนได้
แต่ขณะที่แฮโรลด์เข้าใกล้ตู้โทรศัพท์ เขาก็เห็นว่าเขาถูกตัดหน้า
โดยชายชราที่ตัดสินใจ โทรหาลูกสาวในเดนเวอร์
ไม่รู้ว่ากำเหรียญเยอะแค่ไหน
โชคยังดีที่แฮโรลด์จำได้ว่า
สถานีรถไฟใต้ดินที่ซิกส์สตรีท มีโทรศัพท์เรียงเป็นตับ
เด็กที่คลอดไม่ได้ชื่อนางเอพสทีน ลูกสาวผมชื่อนางเอพสทีน
เครื่องแรกกลับไม่มีสัญญาณ
เครื่องที่สองก็เปรอะ
ไปด้วยเสมหะสดๆ
แฮโรลด์ กดหมายเลข เครื่องที่ 3 อย่างแรง
เพื่อความมั่นใจว่า แต่ละหมายเลขโดนกดแน่ๆ
เสียงโทรศัพท์ดัง
โทรศัพท์ดังขึ้นอีกครั้ง
อย่ารับสายนะ
ไหนว่าเครื่องนี้ไม่ดัง
โทรศัพท์ดังขึ้นเป็นครั้งที่ 3
- ฮัลโหล - นั่นแคเรน ไอเฟิลใช่มั้ย
- ค่ะ - ผมชื่อแฮโรลด์ คริ๊ก
ผมคิดว่าคุณกำลังเขียนเรื่องของผมอยู่
- อะไรนะคะ - ผมชื่อแฮโรลด์ คริ๊ก
- อย่ามาเล่นมุข - เปล่า
ไม่ใช่ ผมทำงานที่สรรพากร ชื่อผมคือแฮโรลด์ คริ๊ก
ตอนผมจัดเอกสารในที่ทำงาน ผมได้ยินเสียงทะเลที่ไม่มีวันสิ้นสุด
- โอ้ๆๆๆ - คุณไอเฟิล
ฮัลโหล
คุณไอเฟิล ฮัลโหล
ให้เขาเข้ามา
หวัดดีค่ะ
หวัดดีครับ
ฉันชื่อเพนนี่ ผู้ช่วยของเคย์
ผมชื่อแฮโรลด์ เป็นตัวเอกของเรื่อง
โอ้พระเจ้า
คุณไอเฟิล
ผมคุณ ตาคุณ
ทั้งนิ้ว
ทั้งรองเท้า
หวัดดีครับ
ผมชื่อแฮโรลด์ คริ๊ก
ฉันรู้
หาฉันเจอได้ยังไง
เราตรวจสอบภาษีคุณมา 10 ปีแล้ว
เบอร์โทรคุณอยู่ในเอกสาร
ขอโทษนะ แต่นี่ นี่มันเหลือเชื่อจนไม่น่าเชื่อ
พูดอีกก็ถูกอีก
คุณไม่คิดว่าตัวเองบ้าเหรอ
เกือบแล้ว
แต่คุณพูดทุกไปหมดทุกอย่าง ทุกเรื่องเลยด้วย
แล้วคุณพูดว่า"แต่เขาหารู้ไม่"
- แต่เขาหารู้ไม่ - ใช่ เป็นบุคคลที่ 3 ที่รู้เรื่องดี
ตายล่ะ
ซึ่งแปลว่า เป็นคนอื่นที่ไม่ใช่ผม
อย่างน้อยก็อย่างที่ ศาสตราจารย์ฮิลเบิร์ตว่าไว้
ศาสตราจารย์ฮิลเบิร์ต
- ศาสตราจารย์จูลส์ ฮิลเบิร์ต - ใช่
ใช่ เขาชอบหนังสือคุณ
ฉันชอบจดหมายเขา ฉันเอ่อ...
คุณคงเข้าใจสินะว่าทำไมผมตามหาคุณ
- เพื่อขอไม่ให้คุณฆ่าผม - อะไรนะ
คือก็เห็นอยู่ว่าคุณยังเขียนไม่จบ
เเฮโรลด์
คือว่า ตอนนี้เราเจอกัน คุณก็เห็นว่าผมมีตัวตน
คุณคงไม่ฆ่าผมใช่มั้ย
คุณเขียนไปแล้วเหรอ
ฉันว่า...เปล่า
- คุณเขียนไปรึยัง - แค่ร่างๆ
โอเค แต่ก็แค่ร่างใช่มั้ยล่ะ
- ทำนองนั้นแหละ - ทำนองนั้น
- ใช่ เหลือแค่พิมพ์ - เหลือแค่พิมพ์
- บางที คงไม่เป็นไรมั้ง - หมายความว่าไง
- ฉันเสียใจด้วย ฉันไม่รู้กฏอะไร - หมายความว่าไงไม่เป็นไร
- หมายความว่าไงเสียใจด้วย - เคย์
ให้เขาอ่านไป
ให้อ่านไปเลย
- เจอเธอรึเปล่า - เจอ
- แล้ว - ผมอาจตายไปแล้ว
เหลือแค่พิมพ์ลงไป
นี่น่ะเหรอ
คุณอ่านรึยัง
ลองแล้ว แต่อ่านไม่ได้
คุณต้องอ่านเอง
คุณอ่านแล้วมาบอก จะให้ผมทำหรือห้ามผมทำอะไร
ถึงจะหลีกเลี่ยง
เผื่อมีโอกาสรอด
ผมขอร้อง
โอเค
เอ้านี่ชุดคุณ
พนักงานเต็มตัว บาเน็ตต้าอยู่ข้างนอก เธอจะบอกหมายเลขล็อคเกอร์ให้
- มันส์แน่ - ไปได้แล้ว
เดธแอนด์แท็กเซส โดย แคเรน ไอเฟิล
ศาสตราจารย์ฮิลเบิร์ต
- ไง เเฮโรลด์ - หวัดดี
คุณดูเหนื่อยๆ
เปล่า ผมเย็นใจ
แฮโรลด์ เสียใจด้วย
คุณต้องตาย
อะไรนะ
ผลงานมาสเตอร์พีชของเธอ
เป็นไปได้ว่าจะเป็นงานชิ้นสำคัญ ในอาชีพที่รุ่งโรจน์ของเธอ
และมันอาจไม่เหลือค่าอะไร ถ้าคุณไม่ตายตอนจบ
ผมอ่านซ้ำไปซ้ำมาหลายรอบแล้ว
รู้ว่าถ้าได้ยินแล้วคุณคงทำใจไม่ได้
คุณขอให้ผม ยอมรับความตายอย่างนั้นเหรอ
ใช่
จริงเหรอครับ
จริง
ผมนึกว่าคุณเอ่อ นึกว่าคุณพอจะหาทางแก้ได้
เสียใจด้วย แฮโรลด์
เราลองหาทาง ให้เธอแก้ตอนจบไม่ได้เหรอ
- ไม่ได้ - ไม่เหรอ
แฮโรลด์...
เมื่อเทียบกันแล้วก็ไม่สำคัญอะไร
- สำคัญสิครับ - ไม่
ผมเปลี่ยนก็ได้
ผมจะลาออกจากงาน
ผมหนีไปก็ได้กับอานา
ผมอาจเป็นคนอื่น
แฮโรลด์ ฟังฉันนะ
ผมตายตอนนี้ไม่ได้
ตายตอนนี้ยังไม่เหมาะ
ไม่มีใครอยากตายหรอก แฮโรลด์ แต่สุดท้ายก็ต้องตาย
เเฮโรลด์
แฮโรลด์ ฟังผมให้ดี
แฮโรลด์ วันนึงคุณก็ตายอยู่ดี บางที
อาจหัวใจวายคาธนาคาร
สำลักลูกอมตาย
ไม่ก็ทนทุกข์ กับโรคที่ติดมาช่วงวันหยุดก็ได้
คุณตายอยู่แล้ว ยังไงก็ต้องตายอยู่ดี
ถึงจะรอดจากครั้งนี้ไปได้ ครั้งที่สองก็ตามมาอยู่ดี
ผมรับรองได้ว่า ตอนนั้นจะไม่มีงดงามหรือมีความหมาย
เท่านี่เธอเขียนแล้ว
ผมเสียใจด้วย
แต่นั่นเป็นเรื่องปกติของโศกนาฏกรรม
พระเอกตาย แต่เรื่องราวจะอยู่ไปอีกนานเท่านาน
- แต่ตรงโน้นที่นั่งก็ว่างนี่นา - ไม่ ฉันไม่อยากนั่งที่อื่น
เคย์
คุณคิดว่าฉันฆ่าคนไปกี่คนแล้ว
- เคย์ - กี่คน
- ฉันไม่รู้ - 8
ฉันฆ่าคนไป 8 คน ฉันนับแล้ว
ก็แค่นิยายน่า ลุกขึ้น
แฮโรลด์ คริ๊กไม่ใช่นิยาย
- คริ๊ก... - เขาไม่ใช่นิยาย
ทุกเล่มที่ฉันเขียนจะต้องจบลงที่มีคนตาย
แถมเป็นคนดีๆ ด้วย
เฮเลน ที่เป็นครูสอนหนังสือ
ฉันฆ่าเธอ ก่อนที่โรงเรียนจะปิดซัมเมอร์
โหดร้ายมั้ยล่ะ
แล้ววิศวกรโยธา เอ็ดเวิร์ด
คนที่ต้องตาย
หัวใจวายตอนช่วงรถติด
ฉันฆ่าเขา
ฉันทั้งนั้น
เพนนี่ ฉันฆ่าทุกคน
คุณไอเฟิล คุณไอเฟิล
- เเฮโรลด์ - หวัดดีครับ
- ผมเพิ่งอ่านจบ - คุณเพิ่ง...
อ่านบนรถเมล์รวดเดียวจบ
น่ารักมาก
ผมชอบตอนที่พูดถึงกีตาร์
ขอบคุณ ขอบคุณ คืองี้ฉันว่า...
ไม่ๆ ผมอ่านแล้ว แล้วผมก็ชอบมาก จบเรื่องแบบนี้ดีแล้วครับ
แบบว่า ผมๆ ผมก็ไม่ค่อยมี ปูมหลังอะไรมากมาย แต่...
แค่นี้ก็พอเพียงแล้ว
ผมชอบหนังสือคุณ ผมว่าคุณควรสานต่อให้จบ
คืนก่อนที่เขาจะตาย
แฮโรลด์ไม่ได้สงสัยเลย กับกิจวัตรประจำของเขา
เขาตรวจสอบงานที่ค้างคาจนเสร็จ
เขาโทรศัพท์จัดการเรื่องที่ยังค้างคา
คืองี้ครับโปรแกรมนี้ จำกัดอายุไว้รึเปล่าครับ
แล้วเขาเดินทางไปหาอานา ปาสคาล
ที่ทำเนื้ออบและช็อกโกแลตพุดดิ้งรอเขา
แล้วทั้งคู่ก็ดูหนังเก่าๆ กัน
เป็นค่ำคืนที่งดงาม
ถ้าอยู่ในสถานการณ์อื่นก็คงไม่สนใจนัก
ที่จริง สิ่งเดียวที่ทำให้คืนนี้น่าจดจำ
คือรุ่งเช้าที่จะมาถึง
ผมมีอะไรจะบอกคุณ
เหรอคะ
ใช่
- ความลับรึเปล่านะ - ทำนองนั้น
บอกซิ
ผมบูชาคุณ
ฉันก็เหมือนกัน
- แค่นี้เหรอ - เปล่า
ผมจะบอกเรื่องนี้ต่างหาก
ผมอยากให้คุณฟังให้ดี
ค่ะ
อาหารที่คุณแจกน่ะ
เอาไปลดหย่อนได้
- ถือว่าบริจาคการกุศล - เเฮโรลด์
เปล่าๆๆ ที่จริงปริมาณนั้นน่ะ มากกว่าที่คุณไม่ยอมเสียภาษีอีกนะ
ไม่ผิดกฎหมายภาษีด้วยนะ
แฮโรลด์ ฉันตั้งใจทำผิดให้เห็นจะๆ
ผมก็อยากทำให้โลกน่าอยู่เหมือนกันนะ
ผมว่ารับรองคุณรอดคุกแน่
โอเค
โอเค๊
- ได้ค่ะ - โอเค
ถ้าคุณมาที่นี่
แล้วมากระซิบเรื่องภาษีให้ฟัง
เพราะฉันชอบฟังชะมัด
2-3 อาทิตย์ที่ผ่านมา เปลี่ยนแฮโรลด์ไปมาก
ทัศนคติในเรื่องงาน
นิสัยที่ชอบนับเลข
ชีวิตรักของเขา
แต่การเปลี่ยนแปลงทั้งหลาย ที่แฮโรลด์ได้รับ...
บางทีสิ่งสำคัญอาจอยู่ที่วันนี้ วันที่เขากลับไปทำงาน
เขาไม่ได้พลาดรถเมล์ เที่ยว 8 โมง 17 นาที
แต่ที่แฮโรลด์ไม่เข้าใจ
อยู่ที่วันพุธเมื่อ 4 อาทิตย์ก่อน
คือตอนที่เขาถามเวลา กับผู้โดยสารคนอื่น
และดังนั้น 3 นาทีนั้น จึงช้ากว่าที่นาฬิกา
ดังนั้น 3 นาทีนั้นจึงช้า
กว่าที่นาฬิกา และชีวิตเขาตั้งเอาไว้ก่อนหน้า
นั่นยังไม่หนักหนาสาหัส
แต่ถ้า แฮโรลด์ไม่ตั้งนาฬิกา ให้คลาดเคลื่อน
แฮโรลด์คงจะต้องกระหืดกระหอบ มาขึ้นรถเมล์เที่ยว 8 โมง 17 นาที
และเขาคงไม่ถึงป้ายรถเมล์
เวลา 8 โมง 14 นาทีในวันศุกร์นี้แน่
ขอโทษครับ
เเฮโรลด์
และความจริงที่ไม่อาจมองข้าม
จนเหตุการณ์ไม่คาดคิดเกิดขึ้น
โอ๊ยตายแล้ว คุณพระช่วย
ทุกคนนั่งประจำที่ก่อนนะคะ
มานี่เจ้าหนู
แฮโรลด์ คริ๊ก ตา...
- เขามาได้ไง ฉันไม่เห็นเขาเลย - ไม่ใช่ความผิดคุณหรอก
เขาพยายามช่วยเด็ก โทรหาหัวหน้าคุณด่วนเลย
ไม่อยากจะเชื่อเลย
- เป็นเพราะผมแท้ๆ - คุณไม่ผิด
เขารอดใช่มั้ย
- เหมือนเขาจะหายใจนะ - เขาไม่หายใจแล้วด้วย
โธ่ไม่น่าเลย
เชิญครับ
ขอโทษค่ะ
ใช่ศาสตราจารย์ฮิลเบิร์ตมั้ยคะ
ครับ
หวัดดีค่ะ ฉันแคเรน ไอเฟิล
ฉันว่าเราคงรู้จักกันแล้ว
เชิญนั่งก่อนครับ
คือ ฉันแค่แวะมาเพื่อ...
นี่ค่ะ
- นิยายเหรอ - ใช่
คุณอ่านแล้วเหรอ
ไม่ว่ากันนะ
ค่ะ
ฉันคิดว่า บางที คุณอาจจะสนใจ ตอนจบเเบบใหม่
สวัสดีครับ
หวัดดีครับ
การกระทำคุณนับว่ากล้าหาญมาก
ที่ไปขวางรถเมล์น่ะ กล้าหาญมาก
ถึงจะโง่แต่ก็นับว่ากล้า
อ๋อครับ
เด็กไม่เป็นไรนะครับ
เขาสบายดี แค่ถลอกนิดหน่อย
ดีแล้ว
แล้วผมล่ะ
คุณไม่ตายแล้วล่ะ
หรืออีกนัยนึง ดูเหมือนว่าหัวคุณแตกครับ
กระดูกหัก 3 ที่ทั้งขาและเท้า
แล้วกระดูกซี่โครงหัก 4 ซี่ แขนซ้ายก็หัก
ทั้งเส้นเลือดที่แขนขวาก็ขาด ทั้งที่น่าจะตายในไม่กี่นาที
แต่น่าแปลกมาก
เศษนาฬิกาคุณ ไปอุดเส้นเลือดเอาไว้
เลยเสียเลือดน้อยจนทำให้คุณรอดมาได้
แจ๋วใช่มั้ยล่ะ
ใช่ กายภาพบำบัดซะหน่อย
พักผ่อน 2-3 เดือน คุณก็หายดีแล้ว
เราเอาเศษโลหะ จากนาฬิกาคุณออกไม่ได้
เดี๋ยวจะเส้นเลือดจะขาดมากกว่าเดิม
คุณไม่เป็นไรแล้ว คุณก็เก็บเศษนาฬิกาเอาไว้
ในตัวตลอดชีวิตละกัน
คุณโชคดีที่รอดมาได้ คุณคริ๊ก
ครับ
- หมอเมอร์เคเตอร์ คุณคริ๊กมีคนมาเยี่ยม - เชิญ
- โถๆๆ เเฮโรลด์ - เฮ้
- ผมสบายดี - เเฮโรลด์
ไม่ต้องห่วง
แฮโรลด์ ไม่เป็นไรได้ไง
ดูคุณสิ แผลเต็มตัวแบบนี้
- เปล่า ผมไม่เป็นไร - เกิดอะไรขึ้นคะ
ผมไปขวางรถเมล์น่ะ
อะไรนะ ทำไม
มีเด็กน่ะ ผมเลยต้องวิ่งไปผลักเขาหนี
อะไรนะ
ถ้าไม่ผลัก เด็กคนนั้นก็เละน่ะสิ
คุณยอมขวางรถเพื่อช่วยเด็กเหรอคะ
ผมไม่มีทางเลือก
มันจำเป็น
ก็โอเคนะ
- แต่ไม่เยี่ยม - เปล่า
ก็โอเค ไม่เลวเท่าไหร่
ถึงไม่ใช่ผลงานเขียน ที่น่าทึ่งในรอบหลายปี
แต่ก็ถือว่าโอเค
รู้มั้ย
แค่โอเคฉันก็รับได้นะ
แต่มันไม่เข้ากับเนื้อหาอื่นในเรื่องน่ะสิ
เปล่า ยังค่ะ ฉันจะปรับบทที่เหลือ
ผู้ช่วยฉันจะไปขอเวลาสำนักพิมพ์
- เพิ่มอีกหน่อย - ทำไม
ไม่รู้สิ ก็ดีเหมือนกันนะ
เปล่า คุณแก้เนื้อหาทำไม
เหตุผลสารพัด
ฉันมารู้ตัวว่าทำใจไม่ได้
เพราะเขามีตัวตนเหรอ
เพราะว่า นี่เป็นหนังสือที่ไม่รู้ตัว
ว่าตัวเองจะตายแล้วก็ตาย
แต่ถ้าเขาคนนั้นรู้ตัวว่า จะตายแล้วเขาก็ตาย
ยอมตายทั้งที่รู้ว่าเขาช่วยหยุดได้
คุณไม่อยากให้ คนแบบนี้มีชีวิตต่อเหรอคะ
ขณะที่แฮโรลด์กัดคุกกี้บาวาเรียนซูการ์
เขารู้สึกได้เลยว่าทุกอย่างจะไปได้สวย
บางครั้งยามที่เราสูญเสียตัวเอง ไปกับความหวาดกลัวสิ้นหวัง
ในกิจวัตรที่ซ้ำซาก
ในความหมดหวังและความโศกเศร้า
แต่ยังดี ที่มีคุกกี้บาวเรียนซูการ์
และนับว่าโชคดี ถึงแม้จะไม่มีคุกกี้อะไร
เราก็ยังชื่นใจไปกับมืออันคุ้นเคยที่ลูบไล้
หรือน้ำใจ หรือการแสดงความรัก
โปรแกรมสเปซแคมป์สำหรับผู้ใหญ่
หรือให้กำลังใจต่อไป
เลิกบุหรี่เพื่อวันใหม่
หรืออ้อมกอดแห่งรัก
หรือการมอบความอบอุ่นใจ
ไม่รวมถึงการรักษาพยาบาล
และที่อุดจมูก
และขนมที่ขายไม่หมด
และการกระซิบเรื่องลับ
และเฟนเดอร์ สตราโตคาสเตอร์
และบางทีการหาโอกาสอ่านนิยาย
และเราต้องจดจำสิ่งทั้งหลายทั้งปวง
ความแตกต่าง ความไม่เหมือนใคร ความประณีต
ที่เราอาจเห็นว่าเพียงข้าวของเครื่องใช้
แต่แท้ที่จริง มันยิ่งกว่านั้นและมีคุณค่ามากกว่า
มันคอยอยู่ช่วยเหลือเรา
ฉันรู้ว่าความคิดนี้ออกจะเพี้ยน
แต่ฉันก็ยังรู้ว่าบังเอิญมันเกิดขึ้นจริง
และเป็นดังเช่น
นาฬิกาช่วยชีวิตแฮโรลด์ คริ๊กไว้
นาฬิกาช่วยชีวิตแฮโรลด์ คริ๊ก
จบ